دنیا

دنیا را هر طور که بنویسی دنیا است یعنی پست، یعنی دون، یعنی …
هر کس برای دنیا معنایی گذارده، شاید به اندازه تعداد انسان‌ها دنیا معنا داشته باشد.
اما وجه مشترک همه آن‌ها این است که دنیا به کسی وفا نمی‌کند، دنیا به فکر کسی نیست، دنیا …
چه زیبا فرمود امیر مومنان : دنیا دو روز است روزی برای تو و روزی بر علیه تو..
اصلا نمی‌دانم چرا از دنیا نوشتم.
شاید برای ‌این است که دیگر خسته شدم.
و تفسیر من از دنیا ……
دیروز شادی بودی از این که هستی و هست. و امروز اشک‏هایت خود گواه روزی دیگر است برایت.
حال که دنیا چنین است  بی‏تردید ما آدم ها هم باید چنین باشیم..بی وفا…
آنقدر با دنیا نشستیم  که کمال همنشین در ما اثر کرد.
دنیا جای خوبی چیز خوبی برای همنشینی نیست….به خدا نیست…
ارزش دنیا از آنجا فهمیده می‏شود که وقتی آدم به عهد خود به حرفی که خدا به او زده بود گوش نکرد، شاید بتوان گفت عهدش را شکست به دنیا یعنی جایی پست فرود آمد…به جایی که همه اش بی‏وفایی است…و آیا پست تر از دنیا وجود دارد…

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *