Tag: آلستر

روزی با مسجد هامبورگ

هامبورگ شهری بندری و دومین شهر بزرگ کشور آلمان است. این شهر از نظر اقتصادی و نیز فرهنگی مرکز تمام منطقه شمالی آلمان لقب گرفته است. این شهر در حقیقت پایتخت فرهنگی و تجاری آلمان می‌‌باشد . این ایالت در سال گذشته حدود ۶۹ میلیون یورو به دولت مرکزی آلمان کمک کرده است.« البته این‌ها گفته‌های مترجم و راهنمای ما در هامبورگ بود » البته این را هم باید بگویم که خوشبختانه شهردار شهر هامبورگ مسلمان است.

 قبلا گفته بودم که ما در شهر هامبورگ در مسجد امام علی که یکی از بزرگترین مساجد اروپاست مستقر هستیم. به گفته مسئولین این مسجد و مرکز اسلامی هامبورگ این مسجد شاید تنها مسجدی باشد در اروپا که به عنوان یک مسجد جامع بشود نامش برد.
وقتی ما تازه رسیده بودیم در اینجا جلسه مهمی برقرار بود از مسئولین حدود ۷۰ مسجد مسلمان در هامبورگ دعوت شده بود برای داشتن یک خط و مشی و یک فکر واحد در انتخابات. اینجا نزدیک انتخابات است که حالا در مورد خود انتخابات و مخصوصا تبلیغات شهری توضیح خواهم داد.

 اهمیت این مسجد به خاطر نگاه خاص مرجعیت دینی به این مسجد است. از همان اولی که این مسجد به نام و کمک آیت الله بروجردی ساخته شد و همچنین بعد از آن که به همت تلاش مراجع و رهبری نمایندگان عالمی مسئولیت این مسجد را بر عهده داشتند باعث شده بود که این مسجد مورد توجه شیعیان و مسلمانان قرار بگیرد.
نگاه خاص مسلمانان و مخصوصا شیعیان در این مسجد به خاطر حضور عالمانی برجسته چون شهید بهشتی،مرحوم مهدی حائری یزدی، مرحوم حجت الاسلام محمد محققی، حجت الاسلام والمسلمین دکتر محمد مجتهد شبستری و… است.

 معماری این مسجد بسیار خاص و شبیه معماری ایرانی – اسلامی است معمار این مسجد ‌اقای لرزاده بود که معمار مسجد اعظم و مسجد دانشگاه تهران نیز می باشد. فرش بزرگ و دایره‌ای شکل مخصوصی که برای این مسجد بافته شده و زیر گنبد بزرگ  و زیبای این مسجد پهن شده است جلوه‌ای خاص به این مسجد داده است.
یکی از مسئولین مسجد می‌گفت: زمانی که ایرانی‌ها و شیعیان خواستند مسجدی در هامبورگ بسازند سه محل را برای ساخت این مسجد به ایت الله بروجردی پیش‌نهاد کردند که یکی از این محل‌ها همین محل کنونی و کنار دریاچه آلستر بود. نام این محله به فارسی محله زیبا بود که ایت الله بروجردی به خاطر نامش این منطقه را برای ساخت مسجد پیشنهاد کردند.  این  مسجد در حال حاضر در جایی واقع شده که در حقیقت یکی از بهترین و زیبا ترین مکان‌های شهر هامبورگ است.

 اما جالب‌ترین و زیباترین مساله‌ای که من در اینجا با آن مواجه شدم شرکت در مراسم عزاداری شیعیان و البته نه فقط شیعیان بلکه مسلمانان در این مسجد در شب‌های آخر ماه صفر بود. برای من بسیار لذت بخش و شیرین بود نشستن در میان این مردم و گوش دادن به سخنرانی و بعد هم عزاداری کاملا به سبک ایرانی و البته علمایی  آن.
سخنران و مداح به زبان فارسی صحبت می‌کردند و آن‌هایی که زبان فارسی نمی‌دانستند توسط گوشی‌هایی  می‌توانستند ترجمه صحبت‌ها را به زبان‌های ‌آلمانی، عربی، انگلیسی گوش کنند. جلوی مسجد و تقریبا پای منبر یک پدر و پسر آلمانی نشسته بودند که با دقت زیادی به صحبت‌ها گوش می‌دادند که بسیار جلب توجه می‌کرد.

 حضور خانم‌ها و آقایان در یک محل و تقریبا زیر گنبد و قسمت اصلی مسجد  نکته جالب و قابل تامل این مجلس بود. خانم‌ها در یک طرف مسجد و آقایان در طرف دیگر مسجد نشسته بودند بدون اینکه پرده‌ای یا حائلی یا مانعی باشد البته هیچ گونه اختلاط و در هم بودنی وجود نداشت فقط پرده و یا به اصطلاح ما حائلی میان آن‌ها نبود. برای ما که چنین صحنه‌ای‌هایی را کمتر مشاهده کردیم بسیار جالب بود. البته من در مقام حکم به خوبی یا بدی این کار نیستم و برای روشن شدن خوبی یا بدی‌اش باید به مراجع و اهل فن مراجعه کنیم.
مجلس که تمام شد شام حاضر بود و همه برای صرف شام به طبقات دیگر مسجد دعوت شدند که در آن سفر و میز غذا خوری چیده شده بود. اسم غذای آن شب را نفهمیدم اما غذا کاملا ایرانی بود و شاید چیزی شبیه خورشت کرفس بود که گوشتش ماهی و یا بهتر بگویم کنسرو ماهی بود.

 داخل مردم شیعه و مسلمان بودن در کشور‌های دیگر بسیار جالب است و لذت بخش است وقتی که با هر کدامشان حرف‌ می‌زنی حرف‌های جالبی دارند و تقریبا بیشتر مسلمانان و شیعیانی که در شهر‌های اروپای و غیر مسلمان زندگی می‌کنند و به اینگونه مجالس و مساجد پای بند هستند از آن مسلمانان درست و حسابی هستند که سرشان به تن شان واقعا می‌ارزد.
شام را که می‌خوردیم یکی از این شیعیان چون ما برایش آشنا نبودیم از ما سوال کرد شما از همان گروهی هستید که از قم آمده اند؟ این سوال بود که سر صحبت را باز کرد. در مورد شیعیان و مسلمانان از او سوال کردیم و حرف‌های قشنگی برای گفتن داشت اما مساله‌‌ی مهمی که شاید برای ما خیلی ناراحت کننده بود حضور گروه‌های وهابی در این شهر و کشور و فعالیت شدید آن‌ها در تبلیغ وهابیت بود.

 البته ما از مسئولین مسجد شنیده بودیم که این گرو‌ه‌ها در هامبورگ و کشور آلمان کمتر هستند و فعالیت کمی دارند اما به گفته این دوست ایرانی مقیم هامبورگ آن‌ها در نقاط مرکزی و مهم شهر مساجدی دارند و در کار تبلیغ و انتشار دین‌شان بسیار جدی هستند که البته این به خاطر حمایت‌های فروان مادی و معنوی دیگران از آن‌هاست.
تقریبا نقطه مشترک تمام صحبت‌هایی که از دوستان اینجا شنیدم این بود که فعالیت مذهبی در این‌جا کاملا آزاد است و هر کسی می‌تواند با زدن یک ان جی او و یا موسسه به تبیلغ دین و مذهب خود بپردازد البته به گفته مسئول مرکز اسلامی این مسئله در حال حاضر جدی تر و روشن تر شده است چرا که قبلا تعلیم عموم ادیان و مخصوصا اسلام در مدارس این کشور ممنوع بود اما خوشبختانه در حال حاضر این قانون در برخی از ایالت‌ها تغییر کرده و هر گونه فعالیت مذهبی در این کشور‌ها آزاد شده است.

 حدود سه ساعت چرخیدن با تور داخل شهری هامبورگ که به طور معمول در این شهر برای توریست‌ها بود جالب بود و البته کمی آزار دهند. جالبی‌اش این بود که ما توانستیم بهترین و مهترین جاهای شهر هامبورگ را از نزدیک به مدت حدد دو ساعت ببینیم و بدی‌اش هم این بود که لمس کردن و عکس گرفتن از این مکان‌ها را از دست دادیم . گاهی اوقات بسیار سخت بود برای‌مان که فقط از پشت شیشه اتوبوس این زیبایی‌ها و ساختمان‌های منظم با معماری خاص‌اش را ببینیم.

بازنشر از روات حدیث

در کنار دریاچه آلستر

بالاخره زحمت های شبانه روزی‌‌مان به ثمر نشست. امروز ساعت ۹:۳۰ دقیقه البته با کمی تاخیر که چیزی عادی در پروازهای ایرانی شده است به آلمان و هامبورگ پرواز کردیم.

قبل از اینکه هواپیما از زمین بلند شود توصیه‌های ایمنی و پرواز را کردند که یکی از این توصیه‌ها و تشکر‌ها، تشکر از همکاری پیشاپیش خواهران محترمه در مورد رعایت حجاب بود. غافل از اینکه قبل از تشکر پیشاپیش، برخی احساس آزادی زیادی کرده بودند و کاملا خودشان را راحت کرده بودند.

می‌شد توقع داشت این فقط برای رفع مسئولیت بود. بوی زور از این تشکر می‌آمد. خیلی بد است کسی که خودش به چیزی اعتقاد ندارد آن را به زور بگوید. البته من به مهمانداران و مسئولین هواپیما کاری ندارم چون آن‌ها پیرو قوانین هستند و هرچیزی به آن‌ها گفته شود انجام می‌دهد. به همین علت فرمالیته بودن و سفارشی بودن این حرف خیلی ساده بود اینکه به آن‌ها گفته بودند فقط این را اعلام کنید اما کاری به کسی نداشته باشید. به اعتبار دیگر این مهم نیست که کسی رعایت می‌کند یا نمی‌کند مهم این است که گفته شود تا برخی آدم‌ها نیایید و به ما گیر دهند و ان قلت کنند و از این حرف‌ها.

احساس درون ابر‌ها فرو رفتن و در دل این ابر‌ها محو شدن و بعد از آن سر بلند کردن و از بالا بر این ابر‌های زیبا نگاه کردن توصیف کردنی نیست. شاید ساعت‌ها محو تماشی چینش فرش‌های پنبه‌‌ای خدواند بودم که زیر پای هواپیما پهن شده بودند.
اگر نگاه کردن به این ابر‌های زیبا که هر لحظه فرم و قالب خاصی به خود می‌گرفت نبود معلوم نبود این پنج ساعت طول سفر را چگونه می‌توانستم تحمل کنم.
بعد از پنج ساعت دوباره از جایی که نور خورشید همراهمان بود هبوط کردیم و از روی ابرها به دورن ابرها سقوط کردیم و در ابرها محو شدیم و در آخر سر هم ابرها ما را از دورن خود بیرون انداختند و خورشید را از ما دریغ کردند.

هواپیما که نشست، آفتابی هم نبود. ابر و مه بر روی خورشید پرده شده بودند. هوا سرد بود. بسیار سرد تقریبا هوا ۲ درجه زیر صفر بود. خیابان‌های هامبورگ سرد و آرام بود. شلوغه نبود. روز تعطیل بود و به گفته راننده تاکسی‌مان روز های تعطیل اینجا و اقعا تعطیل است همه چیز و همه جا تعطیل است. زندگی هم انگار تعطیل است.
خیابان‌های سرد هامبورک را طی کردیم تا به دریاچه الیستر رسیدم رودخانه‌ای‌ که در برخی از روز‌های سال به قطر ۲۰ سانتی متر یخ می‌بندد و مردم می‌روند روی ان اسکیت بازی می‌کنند. رودخانه به طور کامل یخ نزده بود اما لایه‌های یخی روی‌ آن را می توانستیم حتی از دور ببینم.
راننده تاکسی از شانس ما ایرانی بود آن هم از ایرانی های فرار کرده‌ی زمان انقلاب. فکرش را بکنید یک اپوزیسون به تمام معنا و پر شده از اطلاعات ماهواره‌ها دارد با چهار دانشجوی ایرانی معتقد و متهد به انقلاب بحث می‌کند.
سرتان را درد نیاورم آخرین چیزی که بعد از صحبت ده دقیقه‌ای گیرمان آمد این بود که ما از اوضاع مملکتی که در آن زندگی می‌کنیم بی خبرم. آن هم نه آدم های عادی و بی‌سوادی که از هیچ چیز خبر ندارند و نه خبرگزاری می‌دانند چیست و نه (اینجایش دیگر امنیتی است).

از فرودگاه هامبورگ تا مسجد بیست‌ دقیقه‌‌ای با راننده‌مان دم خور بودیم. اینجا زندگی سخت است «راننده می‌گفت» از صبح تا شب باید جان کند برای زندگی کردن. اینجا گازائیل لیتری حدود معادل ۲۵۰۰ تومان است (۱٫۶ یورو). اینجا ترک‌ها زیاد هستند. وجود ترک‌ها باعث شده که زندگی مسلمانان راحت‌تر باشد. در بسیاری از خیابان‌های اینجا رستوران حلال و مواد غذایی حلال پیدا می‌شود.
راننده مسلمان بود اما از همان مسلمانان نوع آمریکایی یعنی مسلمان بدون شریعت. وقتی یکی از بچه‌های سراغ کلیسایی را از او گرفت این‌ها را گفت. مسلمان بود اما بدون روزه گرفتن و نماز خواندن و مسجد رفتن و خلاصه همان مسلمان اسمی که هر کسی می‌تواند ادعایش را بکند.
به مسجد رسیدیم. حدود ۲۴ یورو راننده از‌ ما گرفت. هوا سرد بود و آفتابی هم در کار نبود. بچه‌ها کنار خیابان و در مسجد ایستاده بودند تا همه بیایند و با هم داخل شویم. قرار است مسجد محل اقامت چند روزه‌مان باشد.

باز نشر از روات حدیث

[Top]