Tag: آیت الله جوادی

آمریکا به دست طالبان والقاعده نابود خواهد شد

خداوند در آیه ۴۳ سوره فاطر می فرماید: «وَأَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَیْمَانِهِمْ لَئِنْ جَاءَهُمْ نَذِیرٌ لَیَکُونُنَّ أَهْدَىٰ مِنْ إِحْدَى الْأُمَمِ ۖ فَلَمَّا جَاءَهُمْ نَذِیرٌ مَا زَادَهُمْ إِلَّا نُفُورًا ( ۴۲ ) اسْتِکْبَارًا فِی الْأَرْضِ وَمَکْرَ السَّیِّئِ ۚ وَلَا یَحِیقُ الْمَکْرُ السَّیِّئُ إِلَّا بِأَهْلِهِ؛ این مشرکان پیش از بعثت تو ، با سخت ترین سوگندهاى خود به نام خدا سوگند خوردند که اگر پیامبرى بیم دهنده براى آنان بیاید ، و در داشتن پیامبر ، با یهودیان و مسیحیان یکسان شوند ، قطعاً از هر یک از آن امّت ها هدایت یافته تر خواهند شد; ولى هنگامى که پیامبرى برایشان آمد و آنان را به عذاب الهى هشدار داد ، جز دورى و گریز بر آنان نیفزود . ( ۴۲ ) برترى جویى آنان در روى زمین و نیرنگِ زشتشان ریشه در گریز آنان از پیامبر و تکذیب آیات الهى دارد . ] بدانند که [ نیرنگِ ناروا جز دامن صاحبش را نمى گیرد و اثر سوء آن جز به خود او باز نمى گردد »

آنچنان که آیت الله جوادی آملی در تفسیر این آیات بیان کردند دو نکته قابل تامل است:
۱٫ کافر و مستکبر در اندیشه قرآنی متفاوت اند. چون کافر فقط ایمان ندارد ولی عهد و پیمان دارد اما متسکبر علاوه بر اینکه ایمان ندارد عهد و پیمان هم ندارد. کافران نیز ایمان ندارند اما چون پیمان و عهد دارند می‌شود با آنها زندگی مسالمت آمیز داشت اما مستکبران هیچ سوگند و توافق و تفاهمی ندارند. آنها هیچ چیز را به رسمیت نمی شناسند به همین خاطر یک روز قطعنامه می‌بندند، توافق می کنند، امضا می‌کنند و فردا نقض می کنند. اینها قطعنامه‌شان امضایشان عهدشان تعهدشان هیچ اعتباری ندارد.

۲٫ « وَلَا یَحِیقُ الْمَکْرُ السَّیِّئُ إِلَّا بِأَهْلِهِ؛ نیرنگِ ناروا جز دامن صاحبش را نمى گیرد و اثر سوء آن جز به خود او باز نمى گردد » مکر بد و زشت دامن‌گیر کسی است که مکر می‌کند این مفهوم در بسیاری از روایات ما نیز آمده است. کسی که برای دیگری چاه بکند خودش در آن می افتد. کسی که شمشیر ظلم را از غلاف بیرون بیاورد با همان شمشیر کشته می شود. طالبان و القاعده مکرهای آمریکا در جهان اسلام هستند آمریکا بود که بساط اینها را در جهان راه انداخت و ما امیدواریم که بساط آمریکا با همین طالبان  القاعده کنده شود. این مطالب اگر چه از اهل بیت است اما یقینی است و بر اساس آیات قرآن است. ائمه گاهی به شاگردانشان می فرمودند اگر سخنی از ما شنیدید از ما بپرسید این را از کجای قرآن آورده ایم که در برخی از مواقع پرسیده می شد و آنها پاسخ می دادند.